Chulugi op reis: Portugese Noord

Datum: 26-10-2009 - Bron: Chulugi

Leixoes 26 aug. 2001 

Portugese Noord!?

Tijdens het traject van Leixoes (Oporto) naar Faro heb ik nog een opstapper aan boord. Gedurende de gehele afstand waarbij ik praktisch om heel Portugal heen vaar, staat er zowel langs de westkust als een groot deel van de zuidkust weinig tot geen wind. Alleen het lichtweerzeil (een genaker) kan ons zo nu en dan van het motorgebrom verlossen.

De “Portugese Noord” de wind die door de locatie en expansie van het Azorenhoog moet worden veroorzaakt, laat volledig verstek gaan. Een ander fenomeen doet zich echter voor; de Portugese mist! Vanaf Bayona tot haast in de haven van Faro wordt er in dikke mist gevaren. Vooral “erg fijn” met die talloze uitgezette kreeftenkorven en ander visgerij langs de kust. Iedere keer schrok ik me rot als er weer eens zo’n vlaggetje van een vissersjoon langs de kuip kletterde.

 27 aug. 2001

Mist langs de kust

De spectaculaire kaap San Vicente, het meest zuidwestelijke puntje van het vaste land van Europa, passeren we met behulp van de GPS op nog geen mijl afstand terwijl we er niets van kunnen waarnemen. Onder de Engelse kust heb ik wel eens meegemaakt dat de mist tijdens zo’n close-up passage plotseling optrekt. Dan sta je stijf in je kuip. Vooral bij zo’n hoge kust, omdat je daardoor het idee krijgt dat je onderhand op de rotsen zit. Bij het binnenlopen van de zeer uitgestrekte lagunes -die je doen denken aan ons eigen waddengebied- en leiden tot de ankerplaats van Faro, klaart het gelukkig wat op anders was het binnenlopen zeker niet gegaan. Eenmaal op de plaats van bestemming aangekomen, ankeren we op korte afstand van het vliegveld. Dit komt zowel opstapper, een vriend,  als voor de aankomst van de nieuwe bemanning, een vriendin, ( tevens mij vrouw)  zeer goed uit.

Faro is geweldig.

Je kan goed merken, dat het hoogseizoen op zijn retour is en we voelen ons meer en meer verwend en een worden met onze omgeving. Het stadium van “ons’ winkeltje en “ ons” bakkertje, en “ons” restaurantje is reeds bereikt. Als we er een week voor anker liggen wagen we ons eraan om grofweg een reisschema  voor de komende maanden in elkaar te zetten.

Tijd zat! is onze eerste conclusie en, bevoorrecht als we zijn, “boeken” we nog maar een weekje Faro bij.

08 sept.2001 (Faro-Portimao)

Het is warm vannacht. We zijn er wakker van geworden. De dekbedden zijn allang  uit de hoezen verwijderd maar nog blijft het benauwd. Ik lig te luisteren naar een lijn die narrig tegen de mast slaat. Wind! En volgens mij uit de goede hoek. Ik begeef me naar buiten en constateer dat het dek in tegenstelling tot de nachten daarvoor droog is.

Oostenwind!

Ik kruip terug in mijn kooi. “En”? vraagt Marleen, die  mijn activiteiten  al had opgemerkt.

“Morgen vertrekken”, zei ik.

Vanmorgen hebben we onze ankerplaats bij Faro verlaten en worden nu door een matige oostenwind op het grootzeil en spinaker naar Portimao gedragen. Onder het zeilen staat  de parasol in de kuip uitgeklapt anders is het haast geen uithouden. Maar ik hou van deze gebieden, waar de zon op je diepgebruinde huid blijft doorprikken tot dat hij in zijn mooiste vorm ondergaat.

Ik voel me volmaakt tevreden en betrap me erop dat ik dag voor dag haast stilletjes een droom loop te verwezenlijken en snoep er heerlijk van. Het is 8 oktober.  Volgens ons zojuist gemaakte schema hebben we nog zeker 14 dagen de tijd om in dit heerlijke Algarve gebied rond te scharrelen, voordat we de steven op het 550 mijl verder gelegen Madeira richten.

Tejo Kokkelkoren

Wordt vervolgd