Chulugi op reis: Naar de Carieb - De oversteek van je leven –

Datum: 24-05-2010 - Bron: Chulugi

De een zegt, “je wordt er vanzelf heen geblazen”, de ander heeft de hele overtocht “rollers” over zijn dek, de derde heeft geen wind en de vierde zegt, “uitbomen, en niets meer doen”.

Je kijkt nog eens om naar het eiland dat je verlaat en weer naar voren. Blauwachtig grijs en grijsachtig blauw. Niet mooi of iets dergelijks. Daarvoor ben je nog te onrustig. Het is stil in de kuip. Slechts zakelijke opmerkingen gaan over en weer:

fok iets aanhalen!
hoeven niet te reven hè?
deining valt mee!
staan de afsluiters wel dicht!!

In de ogen van de achterblijvers moet het idyllisch zijn geweest. De zon ging net onder en de gematigde wind blies ons op het grootzeil van de ankerplaats van Boavista af, de oceaan op. We zijn weg, en de komende weken op onszelf aangewezen.

Ik neem zelf de eerste wacht.

Uit het logboek : Dagverslag van de oversteek Woensdag 26/12

Dag van dilemma’s
Gambia was ook leuk geweest. Doen we hier wel goed aan.
De laatste bestudering van de weersituatie op internet liet vlak voor het vertrek een “verstoorde” passaat zien met zeer wisselende winden. Is dit wel het juiste moment van vertrek! Hadden we niet beter wat via de eilanden westwaarts moeten scharrelen om zodoende een stabiele passaat af te wachten!
Ondertussen hebben we noordelijke wind variërend tussen 2 en 4 beaufort en mooi weer waardoor de eerste nacht comfortabel lijkt te gaan verlopen.
Midden in de nacht kijk ik onder de vloer in de bilge (doe ik anders nooit)

WATER IN DE BILGE!!
Marleen komt van haar kooi en samen vissen we 25 rollen toiletpapier doorweekt onder de vloeren vandaan.
Ik duw er een tegen mijn mond; ZOUT!
Nog een puts water opgedweild. Waar komt dit vandaan!!
Met zaklampen wordt systematisch het hele schip doorzocht. Niets te vinden.
Plotseling stroomt er opnieuw iets binnen en dat stinkt vreselijk naar diesel.
Wat is dit!
Maar dat valt mee. Tijdens het speurwerk in het donker is een blik lampolie opengevallen en in de bilge gelopen.
Voorlopig elk uur controle.

Donderdag 27/12

Het aantal mijlen wat we dit eerste etmaal afleggen is 150 zeemijl wat zou betekenen dat we 14 dagen nodig hebben. Varen met uitgeboomde zeilen

Vrijdag 28/12

Vannacht was het rommelig met te weinig wind. Veel lawaai door het slaan van de zeilen en erg warm. Tweede etmaal een behoud van 130 mijl. Voor dit schip wel weinig.
Geen lekkage of water meer aangetroffen. Volgens onze redenatie moet het water afkomstig zijn geweest van het toilet wat enige weken geleden heeft staan te hevelen. Het water moet voor het vertrek dus al onder in de boot hebben gestaan maar valt pas op als het schip gaat hellen en alles naar het laagste punt loopt.
We houden het maar even op deze redenatie. Controle blijft.
We zeilen pal west dus de zon gaat steeds later onder waardoor we de klok vandaag een uur terugzetten. Bij aankomst moeten we in totaal 4 uur hebben gecorrigeerd.
Het weer blijft de hele dag mooi. We maken contact met de “Panta Rei” Zij onderhouden contact met vier andere schepen die als groep willen oversteken. Wij blijven solo.
Sfeer aan boord is goed, geen zeeziekte, goed eten en zoveel mogelijk bijslapen.

Zaterdag 29/12

Een nacht zonder wind en dus de motor bij. Geen zeilhandelingen waardoor we beiden behoorlijk rustig hebben kunnen slapen. Volgens de “Panta Rei” moet de passaat zich op  15 N en 30 W bevinden. Dat is nog 120 mijl bij ons vandaan.
Vanmorgen helder en warm weer met wind uit het noordwesten. Varen 5,5 knoop aan de wind!!
De wind varieert tussen noordwest en zuidwest. Bewerkelijk maar kunnen wel de hele dag zeilen. Marleen bakt een vers brood.
We luisteren sinds lang weer eens naar radio Nederland op de Wereldomroep; deze ontvangen we op de korte golf. In Nederland lijkt alles nog steeds hetzelfde, veel geklets over Euro en NS!!
Behoud dit etmaal slechts 104 mijl.

Zondag 30/12

Opnieuw een onrustige nacht met veel geklapper van de zeilen en weinig tot geen wind.
De consequenties van ons gekozen moment van vertrek worden pijnlijk duidelijk.
De passaat is ver te zoeken. Weinig wind, bewerkelijk zeilen, veel slijtage van zeil en tuigage en nagenoeg geen slaap.
In de morgen komt de zon op terwijl de maan de nacht nog stond te verlichten. Schitterend!!
Tegelijk trekt de wind wat aan uit het noordoosten kracht 4 beaufort.
Hij blijft constant tot de middag; vermoedelijk de passaat.
Gedachtewisseling over de “loxodroom” of de “grootcirkel” route.
Conclusie: niet de kompaskoers van de GPS volgen maar de grootcirkel route. Dat moet  korter zijn.
Behoud 137 mijl. We houden rekening met een langer verblijf op zee en nemen onze voorraden kritisch onder de loep. Vooral het water gaat op rantsoen.

Maandag 31/12

Oudjaar!
Afgelopen nacht weer eens wind gehad en zelfs even een rif in het grootzeil.
Tegen de ochtend weer veel geklapper. Motor bij.
Het blijft de hele dag halen en brengen en het kost veel energie om op deze zonovergoten hete oceaan de juiste zeilvoering te vinden. Niet eens meer voor de vooruitgang maar meer voor het behoud van de spullen en de rust aan boord.  GEK WORDT JE ERVAN!!
In de middag wild met putsen zeewater gegooid. Heerlijk fris lekker schuimen en soppen en met kopjes zoetwater het zout weer van het lijf gespoeld.
Kort daarna een verbetering van het weer. De wind neemt net voldoende toe om de spinaker vol te varen.
In combinatie met de parasol in de kuip worden de leefomstandigheden onmiddellijk weer beter aan boord.
Gedachtewisseling omtrent het aanloopeiland. Saint Lucia of meer naar het zuiden. Tobago of Grenada misschien.
Als het aan boord die avond 2100 uur is, wordt in Holland de jaarwisseling gevierd.
Wij vieren het stilletjes maar intens tevreden mee. De zon is onder, de zee rustig, de maan helder en de stemming “NEVER BETTER”
Geen oliebollen maar overheerlijke pannenkoeken met spek, rozijnen, appel, ananas, basterdsuiker en honing. In deze omstandigheden een delicatesse.
We luisteren naar Kaapverdiaanse muziek van Cesaria Evora en stellen het behoud dit etmaal vast op 146 mijlen. Niet slecht.
We doen elkaar de beste wensen en een grote PROOST!! Op  verbetering van de wereld!! (te beginnen bij jezelf)

Dinsdag 1 januari 2002

Nieuwjaar!
De Euro en de NS spelen voor ons geen rol. De tradewind wel. En die zit er goed in. Gisteravond van het ene op het andere moment begon hij te blazen. Een cadeautje van het nieuwe jaar;
BEHOUD 191 MIJL, EEN NIEUW SCHEEPSRECORD!!

Woensdag 2 januari
Een week op zee.
En maar rauzen. De noordoostpassaat achterop, een rif in het grootzeil de fok en de kluiver uitgeboomd, de brandende zon pal in de kuip (zelfs de billen van Marleen gaan kleuren) en om dit niet teveel geweld aan te doen, de parasol erbij.
Om twee uur stiekem een borrel en de Carieb is al aan boord gekropen.
Kijk ons gaan, niets en niemand om je heen; volledige radiostilte.
Mijlen vreten!! Vandaag gaan we over de duizend heen.
Dit etmaal een behoud van 171 mijl.

(De eerste week een gemiddelde van 144 mijl per etmaal (5,9 knoop) hetgeen betekent dat we nog 8,5 dag voor de boeg hebben.)
De keuze voor het aanloopeiland is definitief Saint Lucia geworden.

Donderdag 3 januari

Behoud van 166 mijl. De gemiddelden blijven stijgen.                                                                    
OVER DE HELFT

Dagelijkse routine:

-0700 zonkomst            : Tejo aan dek, Marleen te kooi
-0730 ontbijt                 : Marleen maakt de fruitsalade en bereid het ontbijt
-0830 zonnen                : Marleen bruint de billen, Tejo bruint de ballen
-1030 koffietijd             : parasol in de kuip, Tejo zet koffie
-1100zonnen/lezen        : stilte
-1300 borreltijd            : onder de parasol drankje en bijpraten
-1330 lunch                  : samen koken
-1400 time out              : Tejo te kooi, Marleen aan dek
-1700  middagpositie    : altijd weer een spannend moment, hoever zijn we opgeschoten
-1730  avondsnack       : Biertje, snacken en luisteren naar Radio Nederland
-1900  zonsondergang   : Na de koffie, controle van zeilen en tuigage
                                      Marleen kruipt te kooi , Tejo neemt de eerste wacht

Alles bij de gratie van wind en weeromstandigheden en juiste of aan te passen zeilvoering

Vrijdag 4 januari

Winderige nacht met veel buien. Snelheidsrecord 11,5 knoop!  Zeer spectaculair zeilen.
De windvaan zorgt er ondanks windschiftingen van 70 graden voor, dat de zeilen steeds goed op de wind blijven staan. Met uitgeboomde, dus gefixeerde zeilen waarop de druk in buien enorm toeneemt is dat van groot belang.
De ochtend brengt geen zon dus stroomdraaien met de motor.

Zaterdag 5 januari

Van balen!! tot fijne sfeertjes.
Verstoorde nacht en bewerkelijke ochtend met rommelige zee en weinig wind.(waarschijnlijk zitten we te noordelijk)
Anderzijds veel aandacht voor lekker eten, veel zon en oude tijden herleven met Don Mc.Clean en Chris de Burgh
Toch weer boven het gemiddelde. Behoud 152 mijl.

Zondag 6 januari

De 14e breedtegraad weer opgezocht en de passaat opnieuw gevonden.
Heerlijk gezeild. Zuidelijk blijven dus.
In de morgen een heel gezinnetje vliegende vis op dek aangetroffen. Behoud dit etmaal 165 mijl.

Maandag 7 januari

Onze trouwdag
Gedicht voor Marleen bij het ontbijt. Het was een betekenisvolle dag, omdat ik het als een voorrecht beschouw om dit samen te kunnen ondernemen. Een leven van ervaring achter ons, en nog veel idealen voor te toekomst. “So keep on going”

Dinsdag 8 januari

Veel zon en constante wind. Klok weer een uur terug. Behoud 171 mijl!!

Woensdag 9 januari

In de avond bij een klein lichtje in de kuip lang gefilosofeerd over de zin van alles en nog wat.
Beetje nerveuze spanning; morgen de laatste dag.
Om half acht die morgen komt met een hoop gekraak plotseling de marifoon tot leven. Het eerste contact met “de andere kant”
Volgens de gegevens lopen we over 24 uur bij dagenraat binnen. De detailkaart komt op tafel en Barbados glijdt achter de horizon onder ons door.

Aankomst op het andere continent

Donderdagmorgen bij het breken van de dag schuiven we tussen Martinique en Saint Lucia het Caribisch gebied binnen.
Bij het “zien” van land, zelfs na een oversteek van dit formaat, geen tranen over de wangen, geen gejuich, geen emotie van formaat.
Wij denken dat het alles te maken heeft met de ontspannen overtocht waarvan we gewoonweg genoten hebben. Wat is dan een dag meer of minder.
Nog even goed uitkijken en geen fouten maken bij het aanlopen van Rodney bay aan de lijzijde van het eiland.
Laten we hopen dat die lijzijde er is want het waait enorm en de deining is navenant.
Als we Rodney bay binnenvaren komt er rust over de elementen en in onze geest.
We zijn er. Het doel is bereikt.Toch??
Is het doel wel bereikt of begint het hier pas. Wat is dan eigenlijk “het doel”. Een oversteek presteren of juist de kunst van het weg zijn, rust in je geest en het gevoel dat je niets mist!

Tejo